خانه ما کجای این عالم است ( سیاره شناسی )

0
516

خانه ما کجای این عالم است

( سیاره شناسی )

آیا کسی هست که نداند خانه‌اش کجاست؟ آیا می‌شود انسانی سالها در جایی زندگی کند و نداند به منزل او چه راههایی منتهی می‌شود؟
بله یقیناً خانه‌ای را که با خانواده خود در آن بسر می‌بریم همه می‌شناسیم و راه آن را بلدیم، لیکن زیستگاه موجودی به نام انسان درمیان صدها و هزاران کرات دیگر مکان چندان پیدائی نیست. باید بگردیم در میان ستارگان، یک ستاره در میان سیّارگان یک سیاره را بنام زمین بیابیم، تازه در میان چندین قطعه خشکی به نام قاره‌های زمین، در یک گوشه‌ای از قاره، کشور و شهر ما و خانه ماست، بله ما آنقدر کوچکیم که همه این اجزاء به خود انسان ختم می‌شود. ولی همین انسان کوچک، دارای آنچنان قدرتی است که می‌تواند خود و یا توسن فکر و اندیشه خود را به لابلای کرات آسمان روانه کند و از آنهمه زیبائیها لذت ببرد و به قدرت لایزال الهی بهتر و بیشتر از هر موجود دیگر پی ببرد، گویی خداوند ما را با توان‌های بسیاری خلق نموده که بر فراز آسمانها به دنبال او بگردیم و به کمال مطلق خود را نزدیک کنیم. اگر او را بیابیم هم جا و مکان خود را در این عالم یافته‌ایم و هم به جایگاه و مقام انسانیت در میان موجودات دیگر پی برده‌ایم و این قدرت آدمی است که می‌تواند جا و جایگاه خود را با هم تشخیص دهد.
ما سعی داریم ابتدا جای خود را در فضا مشخص کنیم و خانه خود را بهتر ببینیم یافتن جایگاه و مقام ومنزلت آدمی را به خود شما وامی‌گذاریم. ما در فضایی زندگی می‌کنیم که در گوشه و کنار آن میلیونها، کهکشان، با عظمت‌های خیره‌کننده خرامیده‌اند و شما خوب می‌دانید که هر کهکشان خود اجتماع انبوهی از ستارگان و به عبارت دیگر تمرکز چند میلیاردی از خورشیدها هستند، درمیان هزاران هزار کهکشان تنها یک کهکشان، راه شیری است که در لبه این کهکشان حلزونی شکل یک ستاره درخشان و زیبایی وجود دارد که ما فقط روزها آن را می‌توانیم ببینیم و آن خورشید است، خورشید با آن عظمت و هیبت خود چندین کره سرد و خاموش را بدور خود نگه داشته و آنها نیز که ما آن را به سیاره می‌شناسیم پروانه‌وار به دور این ستاره درخشان می‌چرخند، فواصل و سرعت این سیاره‌ها به دور خورشید به نحوی دقیق تنظیم شده است که آنها نه جذب خورشید شده و در آن سقوط می‌کنند و نه می‌توانند این چراغ جهان‌افروز را ترک نمایند. بنابراین از حدود ۴ـ۵ میلیارد سال قبل تاکنون مجموعه منظم و شکل‌گرفته‌ای وجود پیدا کرد که امروزه به منظومه شمسی یا خانه بزرگ ما در فضا مشهور شده است.
اجرام کوچک و بزرگ دیگری در اطراف برخی دیگر از این سیارات، خود درحال حرکتند که به اقمار سیارات معروفند، علاوه بر خورشید و نه سیاره وتعدادی قمر اجرام دیگری در این مجموعه یافت می‌شوند که در جای خود از آنان نیز سخن خواهیم گفت و یادشان خواهیم کرد. در هر حال ما گرچه درون یک کهکشان بزرگ با ۲۰۰ میلیارد ستاره جا گرفته‌ایم ولی در همین جهان ستاره‌ای تنها به خورشید نزدیک هستیم و از ستارگان دیگر کهکشان خود دهها و صدها سال نور به دور افتاده‌ایم. تا آن زمان که انسانها با وسایل گوناگون خود را به نزدیکترین ستاره‌ها برسانند راه درازی در پیش است ولی امروزه آدمی توانسته است در میدان کوچک منظومه شمسی با شعاع حدود شش میلیارد کیلومتری خود چرخی بزند و سری به یک یا چند سیاره و اقمار آن بساید، تا همین حد هم بسیار مهم است که آدمی بدان دست یافته است. ما از دستاورد سفینه‌های پایونیزویاجر۱و۲ در اطراف سیاره‌های همسایه‌ خود چند مطلبی برای شما بازگو می‌کنیم، امید است اگر پای ما به آن دنیاهای دور و زیبا باز نشده است فکر و اندیشه و تخیل سازنده ما با محیط‌ها آشنا شود. سیاراتی که به دور خورشید میلیون‌ها سال است می‌چرخند بر حسب فاصله‌ای که از این ستاره دارند به ترتیب عبارتند از: عطارد یا تیر، زهره یا ناهید، زمین یا ارض، بهرام یا مریخ، مشتری یا ژوپیتر، زحل یا کیوان و بالاخره اورانوس، نپتون و پلوتو. ما در  این گشت و گذار سعی داریم از هر یک از سیارات اطلاعاتی را بدست آوریم، یک روش چنین است که سیارات را از نظرات گوناگون با یکدیگر مقایسه کنیم، مثلاً جو سیارات را با یکدیگر بسنجیم چگونگی پوسته جامد آنها را با یکدیگر مقایسه کنیم و یا از نظر شکل ظاهری آنها را با یکدیگر مورد مطالعه قرار دهیم.
 گویند.Comarative planetologyاین روش شناسایی سیارات
 

افزودن دیدگاه